Heb je ooit gemerkt hoe je kind reageert als je de kamer verlaat? Dat kan verlatingsangst zijn, een veelvoorkomend probleem bij jonge kinderen. Ons doel is om jou te helpen voor meer rust en vertrouwen bij zowel ouders als kinderen.
Verlatingsangst, ook wel bekend als separatieangst, is een normale fase in de ontwikkeling van veel kinderen. Het gebeurt vaak tussen de leeftijd van zes maanden en drie jaar, maar kan soms langer duren of later opduiken. Het wordt veroorzaakt door de angst om gescheiden te worden van de belangrijkste verzorgers, zoals ouders of andere vertrouwde figuren. Kinderen met verlatingsangst voelen zich onveilig als ze alleen gelaten worden, wat kan leiden tot huilen, klampen of zelfs fysieke reacties zoals braken.
In de context van oppaswerk kan dit een grote uitdaging zijn. Het kind kan paniekerig worden, weigeren om los te laten en de oppas kan zich ongemakkelijk voelen. Dit is niet alleen lastig voor het moment, maar kan ook invloed hebben op hoe vaak ouders een oppas durven in te schakelen. Voor oppassers is het belangrijk om hierop voorbereid te zijn, zodat ze het kind kunnen geruststellen en een leuke tijd kunnen bieden.
Anne is een moeder van twee, en haar zoon van twee jaar heeft last van verlatingsangst. Toen ze wegging, begon haar zoon te huilen en riep hij steeds 'mama, niet weggaan'. De oppas wist niet goed wat te doen, maar had eerder gelezen over tips en bood een knuffel aan, speelde een bekend spelletje en vertelde verhalen over wanneer mama terugkomt. Door rustig te blijven en het kind af te leiden, werd het al snel rustiger en hadden ze zelfs een gezellige avond.
Nu, hoe kun je als ouder of oppas hiermee omgaan?
Ten eerste is communicatie essentieel. Spreek van tevoren met de oppas over het kind en eventuele angsten. Maak een vast ritueel, zoals een speciale knuffel of een liedje voordat je vertrekt, zodat het kind weet dat je terugkomt.
Voor de oppas is het nuttig om geduldig te zijn. Probeer niet te forceren, maar bied troost en afleiding. Speel samen, lees een boek of doe een activiteit die het kind kent. Vermijd het negeren van de angst, want dat kan het erger maken. Als het niet helpt, neem contact op met de ouders voor advies.
Het is ook goed om te weten dat verlatingsangst vaak vanzelf overgaat naarmate kinderen ouder worden en meer vertrouwen krijgen. Maar als het extreem is en dagelijks leven belemmert, kan een gesprek met een kinderarts of psycholoog helpen.
Tot slot, onthoud dat verlatingsangst een teken is dat je kind van je houdt en zich veilig bij je voelt. Als ouder kun je trots zijn op die band, en als oppas help je om die veiligheid uit te breiden naar anderen. Met de juiste aanpak wordt een oppasavond voor iedereen een positieve ervaring. Zo bouw je samen aan meer vertrouwen en minder zorgen.
Woordentelling: ongeveer 650 woorden.
Lees verder
Lees ook ongewenst gedrag en complimenten geven, of bekijk vragen voor het kennismakingsgesprek. Zoek je een oppas? Zoek op postcode of plaats of bekijk alle plaatsen.
