Als ouder ben je altijd zorgzaam met de keuze van een oppas voor je kinderen. Maar wat gebeurt er als je kind thuis wordt opgepast en er sprake is van pesten? Het is een onderwerp dat niet altijd direct in beeld komt, maar het is belangrijk om erover te praten.
Laten we eerst duidelijk maken wat pesten is. Pesten gaat verder dan een simpel ruzietje tussen kinderen. Het is gedrag waarbij iemand herhaaldelijk wordt gepest of geïntimideerd door een ander, vaak om macht te tonen of om zich beter te voelen. Dit kan fysiek zijn, zoals duwen of slaan, maar ook verbaal, zoals uitschelden of uitsluiten. In oppaswerk speelt dit vooral tijdens speelafspraken thuis, waar meerdere kinderen bij elkaar zijn. Een oppas moet alert zijn op signalen, omdat pesten soms subtiel begint en snel kan escaleren.
Waarom gebeurt pesten tijdens oppaswerk?
Kinderen zijn thuis vaak meer ontspannen dan op school, maar dat betekent niet dat spanningen uitblijven. Misschien voelt een kind zich jaloers op de aandacht van de oppas, of spelen oude schoolruzies mee. Als oppas organiseer je vaak activiteiten voor een groepje kinderen, zoals een knutselmiddag of een spelletje buiten. In zo'n setting kan pesten ontstaan als een kind zich buitengesloten voelt of als een dominant kind de leiding neemt. Voorbeeld: Stel, je past op drie kinderen van verschillende leeftijden. Het oudste kind maakt grapjes over het jongste, zoals 'je bent te klein voor dit spel', en de anderen lachen mee. Het lijkt onschuldig, maar als het herhaald wordt, voelt het jongste kind zich gekwetst. Dit is een vorm van verbaal pesten dat snel kan overgaan in uitsluiten.
Als oppas is het jouw taak om dit te herkennen en aan te pakken. Signalen van pesten zijn niet altijd duidelijk: een kind dat ineens stil wordt, teruggetrokken gedrag vertoont of fysieke klachten heeft, zoals buikpijn. Praat altijd open met de kinderen. Zeg iets als: 'Ik zie dat jullie allemaal willen spelen, maar laten we elkaar helpen in plaats van uitsluiten.' Stel duidelijke regels op aan het begin van de oppasbeurt, zoals 'iedereen wordt aardig behandeld' en beloon positief gedrag. Als pesten gebeurt, scheid de kinderen tijdelijk en praat apart met hen. Leg uit waarom het gedrag niet oké is en laat ze oplossingen bedenken, zoals samen een nieuw spel verzinnen. Dit leert kinderen empathie en respect.
Ouders spelen ook een rol. Vertel je oppas altijd over mogelijke gevoeligheden van je kind, zoals ervaringen met pesten op school. Stel vragen na de oppasbeurt: hoe verliep het en waren er conflicten? Als je vermoedt dat er pesten is geweest, bespreek het rustig met je kind zonder het te dramatiseren. Samen met de oppas kun je een plan maken, bijvoorbeeld door regelmatig dezelfde groep kinderen uit te nodigen zodat ze elkaar beter leren kennen.
Voorkomen is beter dan genezen. Kies als ouder een oppas die ervaring heeft met groepen kinderen en weet hoe om te gaan met conflicten. Als oppas, investeer in je eigen kennis door boeken te lezen of cursussen te volgen over emotionele intelligentie bij kinderen. Maak van elke oppasbeurt een leerervaring: organiseer inclusieve activiteiten waar iedereen kan meedoen, zoals een groepsknutsel waar alle ideeën welkom zijn.
Pesten hoeft niet het einde te zijn van een leuke oppasavond. Met aandacht en actie kun je het voorkomen en oplossen. Het gaat om het creëren van een plek waar kinderen zich veilig voelen en elkaar ondersteunen. Als ouder, weet dat je door dit onderwerp aan te kaarten, je bijdraagt aan de groei van je kind. En als oppas, onthoud dat je niet alleen oppast, maar ook begeleidt. Samen zorgen we voor blije kinderen en zorgeloze ouders.
Lees verder
Lees ook cyberpesten en jaloers gedrag, of bekijk vragen voor het kennismakingsgesprek. Zoek je een oppas? Zoek op postcode of plaats of bekijk alle plaatsen.
